Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Περί εκτόνωσης

Γεια σου πιτσιρίκο
Μιας και η εκτόνωση είναι κάτι που το έχουμε ανάγκη την σήμερον ημέρα, ας γράψω κι εγώ τις σκέψεις μου να νοιώσω ότι μοιράζομαι και εξασκώ την πένα μου στο πληκτρολόγιο..

Βέβαια θα μπορούσα να πάω στο γήπεδο να εκτονωθώ αλλά ποτέ δεν το συμπάθησα το γήπεδο. Μάλλον είμαι φίλος της αρένας που είχαν οι παλιοί. Ασε που στο γήπεδο μπορεί να φας και ξύλο. Στην αρένα δεν έτρωγες ξύλο και απλά απολάμβανες να κόβουν τα κεφάλια των άλλων.

Αλήθεια, έχετε παρατηρήσει πως τώρα τελευταία στα γήπεδα γίνονται γεροί τσαμπουκάδες; Αυτό είναι ενδεικτικό της πίεσης που υπάρχει στην κοινωνία και κάπως πρέπει να εκτονωθεί.

Ευτυχώς που εδώ στην Ελλαδίτσα πλακωνόμαστε μες στο γήπεδο, κυρίως και όχι έξω. Αλλοι Ευρωπαίοι πλακώνονται πάντα και πιο οργανωμένα εκτός γηπέδου. Υπάρχει οργάνωση και σ’ αυτόν τον τομέα.

Ευτυχώς πάλι, που εδώ δεν οργανωνόμαστε να την πέφτουμε σε μετανάστες όπως κάνουν στην Νορβηγία, ας πούμε. Εχουν βγάλει και μπουφάν με τα σύμβολα της ομάδας/οργάνωσης , οι οποίες, άνετα μπορούν να πληθύνουν σε ομάδες.

Ισως και να κάνουν κόντρες, μεταξύ τους ,ποιος ‘’καθάρισε’’ πιο πολλούς.

Αλήθεια μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος, γιατί οι πολίτες μιας χώρας σαν την Νορβήγία χρειάζεται να οργανώνουν τέτοιες ομάδες;

Δεν παρέχει – προσφέρει ασφάλεια η Νορβηγία που είναι μια προχωρημένη σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας της, χώρα; Δεν μπορεί να διαχειριστεί τον αριθμό(;) των προσφύγων/μεταναστών που βρίσκονται εκεί;

Δηλαδή, αν οι Noρβηγοί ξηγιούνται έτσι, επειδή βλέπουν απειλή ανάμεσα στους πρόσφυγες, φανταστείτε να ζούσαν στην Ελλάδα τι θα έκαναν;

Εμείς, τώρα που μιλάμε, είμαστε ένα εθνικό ‘’καυτό σημείο’’.

Παρ’ όλα αυτά, δεν βλέπω αντιδράσεις όμοιες των Νορβηγών στην Ελλάδα και χαίρομαι γ’ αυτό.

Συνέχιζοντας το πληκτρολόγημα και την αυτοθεραπεία μου θα ήθελα να αναφερθώ στην υπέρφράση ‘’όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια’’

Αλήθεια είναι! Ισως να είναι κάπως ‘’ατυχής’’ σαν έκφραση. Τα βελανίδια δεν τρώγονται, τελικά, δοκίμασα τώρα τελευταία

Για τους τότε Ελληνες και τους τότε άλλους, αλήθεια είναι. Εκτός αυτού – του χτισίματος – οι τότε Ελληνες φύλαγαν και σύνορα και κρατούσαν μακριά, άλλους λαούς που έρχονταν συχνά πυκνά εξ ανατολάς ως κατακτητές.

Σώσανε οι αρχαίοι μας το τομάρι τους/μας βέβαια, αλλά αναπόφευκτα προστάτεψαν και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους από την προσέγγιση των ‘’κακών’’. Τους δόθηκε δηλαδή χρόνος και χώρος να κατέβουν από τα δέντρα που λέει ο ποιητής και να εξελιχθούν.

Όπως έχεις πει κι εσύ η ιστορία γράφεται σε βάθος αιώνων.

Τώρα, σήμερα συμβαίνει κυρίως το αντίθετο με διαφορετικά φρούτα και κτίρια. Αυτό είναι ξεκάθαρο δεν σηκώνει παρεξήγηση. Είμαστε λίγο πολύ για τον μπούστο του Καραισκάκη – ως Έλληνες – πλην εξαιρέσεων, φυσικά.

Πάντως, για να τα λέμε όλα και επειδή η Ακρόπολη δεν είναι μόνο κτίριο, που χτίσαν οι πρόγονοι, χρειάζεται -και πολύ καλό θα μας κάνει- να θυμόμαστε τι αντιπροσωπεύει το αρχαιοελληνικό πνεύμα και πόσο σημαντικό είναι να έχουμε/αποκτήσουμε επαφή μαζί του κατ’ ιδίαν. Εμείς, όσο και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Αλλιώς, και με τους τρόπους που γίνεται τώρα όλο το κουμάντο, προκοπή δεν κάνουμε.

Για μας είναι πιο εύκολο, υποθέτω, διότι έχουμε τον τόπο στα πόδια μας και την λαλιά στο στόμα μας.
Επίσης, είναι κατανοητό πως το κουμάντο που γίνεται τώρα και το σκατοσύστημα που ευδοκιμεί, δεν θέλει καμία επαφή με το αρχαιοελληνικό πνεύμα.

Κυρίως, θα προτιμούσε την εξαφάνιση των ιδεών/αξιών αυτού και την παρακράτηση μόνο της μαθηματικής επιστήμης προς εξέλιξη των τεχνολογιών. Πρέπει κάποια στιγμή επιτέλους το smartphone μου να μάθει να μιλάει και να συνεννοούμαστε σαν άνθρωποι, ίσως κάποια στιγμή το πηδήξω κιόλας χαχαχχααχχαχαχχα , συγγνώμη αλλά δεν κρατήθηκα. Αν όχι τώρα, τουλάχιστον πριν πεθάνω.

Δεν κάνει χωριό η Αρχαία Ελλάδα με την Νέα Ρώμη.

Δεν συνδυάζονται αυτά τα δυο. Αντε μες τ’ αγριόχορτα να στήσεις το μποστάνη. Το ένα, προϋποθέτει την απουσία του άλλου για να υπάρχει.

Πάντως, η αλήθεια είναι πως, των αρχαίων ο τρόπος δεν είναι καθόλου αρχαίος. Μια χαρά σύγχρονος είναι και πάντα της μόδας. Ααα ρε πότε θα ξυπνήσουμε και θα νοιώσουμε περισσότερο άνθρωποι από τώρα, με λιγότερες μαλακίες πάνω από το κεφάλι μας.

Πότε θα πάρουμε αέεερα στα πανιά μας και ήλιο στην καρδιά μας.

Πιστεύω, νοιώθω, ξέρω πως, αργότερα, θα γίνουμε σοφότεροι και θα είναι καλύτερος ο κόσμος μας. Ισως ότι περνάμε τώρα να είναι μέρος ένος κύκλου εκπαίδευσης ενός υπερσχολείου. Ποιος ξέρει;

Μάλλον αυτός ο κύκλος μαθημάτων δεν θα ολοκληρωθεί σύντομα για να το ζήσουμε, εκτός αν ισχύει η μετεμψύχωση κι εγώ είμαι τότε η Πελαγία κι εσύ ο Περικλής, και το αντίστροφο αν προτιμάς και θέλεις εμπειρίες!

Σίγουρα πάντως μπορούμε να επιδιώξουμε να το προσεγγίσουμε τώρα στο παρών βίο-αβίωτο μας. Κακά τα ψέματα είναι κάθε στιγμή στο ‘’χέρι’’ μας, το τι θα ‘’ταΐσούμε’’ τον εαυτό μας.

Αν ο παράδεισος και η κόλαση είναι εδώ, μπορούμε πάντα να επιδιώξουμε να κάνουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας λίγο λιγότερο χάλια.

Κάποιος φίλος εδώ, κάποια στιγμή είχε γράψει για την αποδοχή. Ηταν πολύ σημαντικό κείμενο, το κείμενο της αποδοχής.

Πρόσφατα επίσης διάβασα τον Τελευταίο Έλληνα (σου) που είναι εξίσου σημαντικό κείμενο. Ενας μικρός οδηγός μες την γκαβωμάρα μας.

Εδώ να προσθέσω, πως ‘’ο Έλληνάς σου’’ είναι το κείμενο σου που ψάχνει να διαβάσει ένας φίλος, ο οποίος ζήτησε την θετική σου νότα, στα κείμενα σου.

Είναι στο χέρι μας ν’ αλλάξουμε πολλά πράγματα για το καλό μας. Τι καλό που είναι ρε παιδί μου το καλό μας! Γιατί δεν το θέλουμε το καλό μας. Κόιτα να δεις που μας ψεκάζουν τελικά. Αν δεν μας ψεκάζουν, τότε είμαστε απλά πολύ μαλάκες χαχαχχα.

ΑΓΑΠΗ ρε, παντού και σε όλα, μέσα μας κι έξω μας, λέω ‘γω.

Η Αγάπη είναι η λύση, αυτή και η απάντηση.

Αυτή είναι η δύναμη, αυτός είναι ο Μέγας τσαμπουκάς.

Όχι μόνο θα κάνουμε την δουλειά μας και θα δούμε άσπρη μέρα, αλλά θα μας fucking άρέσει κιόλας που λέει και ο Πατσίνο.

Εντάξει πιτσιρίκο τα είπα. Ηπια το ποτό μου, ζέστανα και το σκαμπό μου, παω να την κάνω τώρα.

Επόμενος, παρακαλώ

Αλήθεια εκεί στην Κύπρο, το ‘’γλεντάς’’ καθόλου, πίνεις κανα ποτάκι.. για έχεις ρέψει στην αθλοπαιδιά στο υγρό στοιχείο.. Φιλιά…

…στα κορίτσια

Υ.Γ Ηθελα να γράψω και για τα πολιτικά δρώμενα ρε γαμώτο και για το άλλο, το μεγάλο ΜΜΕ – το ‘’δικό’’ μας αλλά … άλλη φορά.

Αν το βγάλεις, σου στέλνω και σχετικές εικόνες παρακάτω να διαλέξεις. Απ’ όλα έχουμε σου λεω


τρελός καλόγερος


(Αγαπητέ φίλε, ο καλύτερος και ο πιο ωραίος τρόπος για εκτόνωση είναι το σεξ. Σου περνάνε όλα. Με τόσους τουρίστες και τόσους πρόσφυγες, θα έχετε και πάρα πολλές επιλογές τους επόμενους μήνες στην Ελλάδα. Θα περάσετε όλοι πάρα πολύ ωραία. Μην αρχίσετε τις αναλύσεις και περί έρωτος, γιατί θα χάσετε πολύτιμο χρόνο. Λιγότερη ανάλυση, περισσότερος έρωτας. Οι Νορβηγοί είναι ωραίοι τύποι. Και οι Δανοί είναι ωραίοι τύποι. Αυτοί που έχω γνωρίσει εγώ τουλάχιστον. Βέβαια, με όλα αυτά που συμβαίνουν με τους πρόσφυγες, έλεγα σε μια φίλη πως μπορεί οι Νορβηγοί και οι Δανοί που έχω γνωρίσει να μου φέρονταν άψογα επειδή είμαι λευκός και εμφανίσιμος. Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Έβαλα το σκίτσο του Αρκά, αν και δεν τον συμπαθώ επειδή γράφει για δεκαετίες με ψευδώνυμο. Κάτι πρέπει να γίνει επιτέλους με αυτούς τους ανώνυμους αναρχοάπλυτους του διαδικτύου. Να είστε καλά.)


pitsirikos.net

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου